Ay: Aralık 2018

Yukarıdaki Hayvan Hakları Bildirgesi ile ilgili fabl yazınız. Geleneksel olarak insanların çevresinde yaşayan bir türden olan bütün hayvanlar uyumlu bir biçimde türüne özgü yaşam koşulları ve özgürlük içinde yaşama ve üreme hakkına sahiptir (Hayvan 40. Hakları Bildirgesi 5. Madde).

 

Merhaba dedi fare. Tüm lağıma merhaba. Oysa bir zamanlar dedi birden iç geçirdi yaşlı olan fare yeni gelen gence.

Genç fare dedi ki, ne vardı bir zamanlar bey amca?

Bir zamanlar genç dostum bizler de yukardaydık özgür ve hürdük, çayırlar ve çimenler vardı oysa şimdi bu delikte… ( iç geçirdi yaşlı fare)

Ama dedi genç olan burası da oldukça güzel hem bak yemek de var uğraşmadan hazır bir de.

Aman dedi aman.  Zehirli peynir onlar sakın yeme.

Üzüldü genç fare. Demek ki sevmiyordu insanlar onları ve haklıydı ne yazık yaşlı fare.

Biraz dedi çıkayım şu lağımdan dışarı ben de özgür yaşamak isterim hem de hakkım.

Elbette öldüremezler beni dedi gencecik fare. Oysa bilmiyordu ki yukarda ne tehlike vardı hem ne tehlike.

Korkusuz yürüdü, tırmandı duvarları.

Bir bahçeye çıktı oradan ıslık çaldı.

Bir baktı birçok hayvan onun gibi ama özgür oh be dedi yanılmış işte bizim fare.

Varmış yukarda özgürlük işte.

İlerledi ilerledi baktı hayvanlara selam verdi bir zürafaya aman dedi zürafa ne güzel oyunun var eğil de az danışayım nasıl dönüyor dünya?

Zürafa eğildi, merhaba dedi bizim fareye. Sen neden buradasın kafesin nerede?

Ne kafesi zürafa? Ben dolaşıyordum özgürce.

Aman dedi zürafa görmesinler seni yoksa benim gibi kapatırlar bir kafese. İnanmıyorsan bana kaldır kafanı da bak şu tellere.

Üzüldü genç fare burası bir hapishane.  Ama bulacaktı elbette kendi gibi özgür bir tane.

Oradan ayrıldı bir kediye rastladı. Önce korktu ama kedi ona atılmadı.  Selam verdi kediye.  Neden beni kovalamadın sen şimdi dedi?

Kedi cevap verdi fareye, ne evim var ne barkım alıştım ben yemeğe bugün koymamışlar mamayı var git işine.

Üzgün kaldı fare döndü evine ve sarıldı yaşlı fareye.  Ne yazık ki hak verdi. Özgürlük yoktu hiçbir yerde…

Hayvanların korunması, barınması, rahatça yaşaması hakkında neler düşünüyorsunuz?

 

Nasıl ki insanların yeme içme barınma gibi temel ihtiyaçları var ise hayvanlarında aynı şekilde temel olan bu ihtiyaçları var ve karşılanması gerekiyor.

 

Hayvan sevmeyen insanları anlamakta güçlük çektiğimi söylemek isterim. İnsanın bir başka canlıya karşı duymadığı, özellikle kendinden güçsüz ve aciz olan canlılara duymadığı merhamet ve sevgiyi birbirlerine karşı duyabileceklerine ve gösterebileceklerine inanmıyorum.

 

Hayvanların korunması barınması ve rahatça yaşaması bizi neden ilgilendirmektedir sorusuna gelirsek.

 

Doğal yaşamı bozan bizler hayvanların da doğal ortamlarını binalarımızla betonlarımızla yollarımızla bozduk.  Evet, hayvanlar kendi başlarının çaresine bakabilirlerdi biz onların yuvalarını yıkmasaydık.  Ağacı kesilen bir karga nereye yuvasını inşa edebilir?

 

Çayırı çimeni elinden alınan kediler ve köpekler nasıl özgürce koşturup kendi yemeğini bulabilir?

 

İlkel zamanlarda hayvanların insanlara ihtiyacı yoktu. ( elbette insan için ilkel zamandan bahsediyoruz) çünkü hayvanların avlanabileceği yuva yapabileceği ve rahatça yaşayabilecekleri ortamları zaten vardı ama biz onların dünyasına beton döktük. Biz geliştik onlar evsiz kaldı.

 

Bizim onların bu ihtiyaçlarını gidermemiz işte bu yüzden bir lüks değil bir zorunluluktur.

Aşağıya el sanatları konulu şiir yazdık. Güle güle okuyun 🙂

 

SANATIN KIYMETİ

Tarihimde minyatür resimler
Bin bir emek bin bir nakış
Bana gösterir gerçeği
Sanata gerek bir alkış

 

Anadolu’nun bağrında bir madendir bakır işleme
Ancak ustası anlar işlenir elinde
Her yere yakışır ve aydınlatır
Sanata gerek bir alkış

 

Unutuldu sanmayın tel kırma
Hiç terkedilir mi dokuma
Ruhumu okşar her iplik
Sanata gerek bir alkış

 

Ağaçları sabırla oydu emektar eller
Ona bir suret verdi, ince ince
Her övgüye değer
Sanata gerek bir alkış

 

Nineler ördü çorapları Rize’de
Üşümesin diye uşakların ayağı
Renk renk desen desen her biri
Sanata gerek bir alkış

 

Sepetleri dokudular hasırdan
Kolay oldu insanın hayatı, insandan
Çıkmaz onca emek, tarih, sanat akıldan
Sanata gerek bir alkış

Bilmezsen sanatını, tanımazsan atanı
Ne yapmış elleriyle, mirasına ne bırakmış bizlere
Kaybolup gidersin sende tüm köksüzler gibi
Şimdi gerek sanatçıya bir alkış

Hayvanların da insanlar gibi haklarının olduğunu düşünüyor musunuz? Açıklayınız.

 

Elbette, hayvanların da insanlar gibi hakları vardır. Sırf konuşamıyorlar diye hayvanları, duygusuz canlılar olarak görmek büyük bir yanlıştır. Bu yanlışa düşmeden onlara değer vermeliyiz. Verdiğimiz bu değerin karşılığında ise bence onların da en az bizler kadar hak sahibi olmaları gerekir, ya da biz çok yakın. Tabi ki de bir hayvan oy kullanamaz, fakat en az oy kullananlar kadar onun da yaşama hakkı bulunmaktadır. Hayvanlara eziyet edilmemelidir. Hayvanlara uygulanan şiddetin de tıpkı insana uygulanan şiddetten bir farkı olmadığı kavranmalıdır. Bu kavrama sonrasında onlara layık olduğu şekilde davranılmalıdır.

 

Hayvanlar bizimle dünyayı paylaşan dostlarımız. Bizden farkları konuşamamaları, onlar da tıpkı insanlar gibi canlı. Bu yüzden onlara da saygı duymalıyız. Hz. Muhammet’in de yaptığı gibi onlara sevgi ve şefkat ile bakmalıyız. İşte böyle olursak bizler iyi insanlar olmuş olabiliriz. İyi insan olmak birçok konuda sevgili ve şefkatli olmak demektir. Bu duyguları hayvanlara da hissetmeliyiz. Hayvanlara kötü davrananları uyarmalıyız. Hayvanlara kötü davranan kişiler hala aynı şekilde davranıyorlar ise onları polise şikâyet etmeliyiz. Hatta ve hatta onların ceza alması için çabalamalıyız. Hayvanlara işkence eden, onlara şiddet uygulayan kimseler kötü insanlardır. Bunlardan olunmamalıdır. Hayvanların da en az insanlar kadar özgür olmaları gerektiğini aklımızdan çıkarmamalı ve ona göre hareket etmeliyiz.

Size göre özgürlük nedir? Anlatınız.

 

Özgürlük bana göre bir şarkıdır, sonsuza dek çalmasını istediğim. Özgürlük emeğin karşılığı, sevginin sınırsızı ve gülümseyen çocuklardır. Özgürlük, Zülfü Livaneli şarkısıdır kimi zaman, kimi zaman da sevebilmek işçiyken, patronun kızını. Özgürlük kişinin kendi olabilmesidir, istediği gibi yaşayıp, dilediği gibi konuşabilmesidir. Korkmamasıdır yani ondan, bundan, şundan. Özgürlük isterse doktor, ister ise asker olabilen kadındır. Özgürlük kimi zaman korkuyu silip atmaktır akıldan. Bağırabilmektir hür bir şekilde, sizin sevmediğinizi ben seviyorum diye. İstediğini giymektir özgürlük, istediğini beğenmek, istemediğinde bunu rahatça belirtebilmektir özgürlük. Eleştirmekten korkmamaktır özgürlük. Yanlışa, yanlış yapana, dimdik bir şekilde karşı çıkabilmektir özgürlük.

 

Özgürlük kolay kazanılmaz. Ama çok kolay kaybedilebilir. Özgürlüğümüzü kaybetmemek için çocuk yaşta bilinçlenmek gerekir. Peki ya nasıl bilinçlenmek gerekir? Sorunun cevabı okumaktır. Okuyup, anlamak ve anladığını hayata uygulamaktır. Kendi seçimlerimizi kendimiz yapmak istiyorsak, özgürlüğümüzün kıymetinin farkında olmamız gerekir. Bizlere özgürlüğümüzü veren, Mustafa Kemal Atatürk ve onun silah arkadaşlarına olan saygımızı hiçbir zaman kaybetmemek, onlara sevgi duymak da bir bilinç örneği sayılır. Bilinçli vatandaş olabilmek için yaptığımız işi layığı ile yerine getirebilmek ve işimizde hür kararlar almanın kıymetini bilmemiz gerekir. Özgürlüktür bizi, biz yapan olgu. Onun sayesinde kimseye kul, köle olmadan kültürümüzü yaşayabiliriz. Özgürlük yok ise bir milletin var olma amacı da olamaz. Özgürlük varlığımızın temelidir.

Siz de yaptığınız bir geziyi Türkçe defterinize yazınız.

 

Sizlere geçen yaz tatilinde gittiğim ve çok beğendiğim bir şehir olan İzmir’i anlatacağım. İzmir Türkiye’nin en büyük 3. şehri. İnsanları oldukça saygı ve sevgi doludur. Bu nedenle İzmir birçok kişi için Türkiye’nin en güzel şehri. Türkiye’nin en güzel şehrine gitmek beni oldukça mutlu etti. İzmir’in insanları oldukça modern ve ileri görüşlü insanlardır. Çağa ayak uydurabilmiş, kendini bilen sanata ve edebiyata önem veren, birbirine karşı saygılı insanlardır bunlar. İzmir’de ilk olarak Atatürk Müzesi’ne gittim. Atatürk Müzesi’nde birçok şeyi gördüm ve geçmişimizi daha iyi anlayabildim.

 

Daha iyi anladığım geçmişimde neler yaşandığını ne zorluklarla bu ülkenin kurtarıldığını fark ettim. Atatürk’e olan saygım 10 kat daha arttı. İzmir’in insanlarla bir diğer özelliği ise Atatürk’e kalp yoluyla bağlı olmalıdır. Kalp yoluyla bağlı olmak demek ona gönülden değer verip onu gönülden sevmek demektir. E hal böyle olunca şehir oldukça gelişmiş ve sanatçı ruhlu insanların bir araya geldiği bir şehir olmuştur. İzmir’de en beğendiğim yer Alsancak’tır. Atatürk müzesi de Alsancak’ta yer alıyor. İzmir doğal güzellikleri ile kendini hayran bırakıyor. İzmir’e gidip de orayı beğenmeyen insan sayısı oldukça azdır. Çünkü hem şehir, hem de insanları kafası oldukça modern ve gelişmiştir. Bu gelişmenin asıl nedeni ise Atatürk’ün söylediklerine kulak asıp hayatlarına ona göre yön vermişlerdir.

Hayatta yaşadıklarımızdan ders almak bize neler kazandırır?

 

Yaşadıklarımızdan ders almak bizlere birçok şeyi kazandırır. Mesela aynı hataya tekrardan düşmeyiz. Tekrardan düşmediğimiz bu hatalar sayesinde daha bilinçli bir şekilde hayatımıza devam edebiliriz. Bilinçli bir şekilde hayatımıza devam ederken daha iyi bir insan olmayı öğrenebiliriz. Eğer hatalarımızdan ders çıkarmazsak bizler gelişime durmuşuz demektir. Gelişimi durmuş insanlar kendilerini daha iyi bir insan haline getiremezler. Daha iyi bir insan olup hem ülkemize hem de yakın çevremize yardım etmek oldukça iyidir. Daha iyi bir insan olma yolunda yapılması gereken en önemli şeylerden bir tanesi yaşadıklarımızdan ders çıkarmaktır. Yaşadıklarımızdan ders çıkardığımız sürece kendimizi sürekli ama sürekli daha iyi yerlerde buluruz.

 

İnsan ilişkilerinde daha ilerlemiş bir şekilde Hayatımıza devam edersin bunun bizlere kattıkları saymakla bitmez az kitap okuyup kötü konuşursak hem konuşmamızı düzeltmek hem de kültürlenmek için daha çok kitap okumamız gerektiğini çıkartabiliriz bu da basit de olsa yaşamdan ders çıkartmak demektir. Yaşadıklarımı ve yaptığımız hatalar bize yol gösterici olurlar neleri daha iyi yapıp neler yapmamız gerektiğini bu hatalar ve bu yaşanmışlıklar sayesinde anlayabiliriz. Kendimizi ve çevremizi tanıdığımız zaman ileriye dönük planlar yapabilir kendimizi daha iyi yerlerde bulabiliriz. Bu hedef için, sürekli ama sürekli hatalarımızdan ve yaşadıklarımızdan ders çıkarmamız gerekmektedir. Ders çıkara çıkara hatalarımızı tekrarlamamayı ve kendimizi sevmeyi öğreniriz.

Birlikten kuvvet doğar.” sözünü doğrulayan örnekler biliyor musunuz? Arkadaşlarınızla paylaşınız.

 

Birlikten kuvvet doğar sözü oldukça doğru bir söz. Bunun nedeni çok basit. İnsanlar tek başına yapamayacağı bir işi birlikteyken daha kolay bir şekilde yapabilirler. Tek başına gidemeyecekleri bir yere bir oldukları zaman daha kolay gidebilirler. İşte tam da bu yüzden insanlar birlik haline geldiği zaman oldukça üstünler güçlenirler. Güçlü insanlar birlik olabilmeyi başarmış insanlardır. Bunu örneklemek gerekirse; zamanın birinde yaşlı bir adam evini yenilemek istemiş kendi başına ağaçları kesmiş odun yapmış ve evini yapmaya başlamış. Evini inşa ederken oldukça zorlanmış. Ev inşaatı yarıya gelmeden hastalanmış. Hastalıktan kendini toparladıktan sonra çok uzun süre uğraş verdi evin rüzgâr tarafından yıkıldığını fark etmiş.

 

Oysa o evi çok sağlam yaptığını düşünüyormuş. Yarısına kadar getirebildiği evi bu halde gördüğü için oldukça üzülmüş. Ondan sonra çevredeki insanlardan yardım istemiş. 5 10 kişi olduklarında yaşlı adamın bütün evini birkaç gün içerisinde inşa etmişler. Yaşlı adam o zaman birlikten kuvvet doğar sözünün ne kadar doğru söylendiğini anlamış. Evi hem eskisinde çok daha güzel ve sağlam olmuş, hem de kendisi çok ama çok daha az yorulmuş. Gökten 3 elma düşmüş. Biri hikâyeyi yazana, öteki hikâyeyi anlatana, üçüncüsü de bu hikâyeyi dinleyip ders çıkarmayı başarabilen kişilerin kafasına.

Sevdiğiniz, değer verdiğiniz, kullandığınız bir eşyanızı sizden daha fazla ihtiyacı olan biriyle paylaşır veya ona hediye eder misiniz? Neden?

 

Sevdiğim ve değer verdiğim bir eşya mı eğer bir arkadaşım veya bir başkası benden daha fazla o eşyaya ihtiyaç duyuyor ise ona veririm. Bunun nedeni benim o aşağıya duydum ihtiyacımın onunkine kıyasla daha az olduğudur. Eşyaların hayatta hiçbir önemi yoktur. Önemli olan insanlıktır. İyi insan olabilmek eşyalarınızda, kıyafetlerinizde veya yedikleriniz de değil kafanızın içinde ve kalbinizde bulunan iyilikle olabilir. Eğer yeteri kadar iyi iseniz bir başkasının herhangi bir eşyaya ihtiyaç duyduğu zaman ona bu eşyayı verebilirsiniz. Kendinizden fedakârlık yapmanız gerekiyorsa bu fedakârlığı göstererek onlara ihtiyaçlarını karşılaması için eşyayı hediye edebilirsiniz.

 

Bu tarz durumlarda bencil olmamak karşı tarafı da düşünmek en iyisidir. Bunu yapabilmek için kendinizi tamamen barışık olmanız gerekir. Eşyanın size bir şey getirmedi arkadaşlığın ve dostluğun sizlere bir şey getirebileceğinin bilincinde olmak, bu eylemi gerçekleştirebilmek için önemli koşuldur. Yani kendinize verdiğiniz değeri, arkadaşınıza da verebilmelisiniz. Bu sayede arkadaşlar, dostluklara dönüşebilirler. İşte tam da bu yüzden arkadaşımın sevdiğim eşyaya ihtiyacı var ise o eşyayı ona seve seve verebilirim. Eşyayı ona verdiğim zaman, eşyanın bende olduğu zamandan daha çok mutlu hissederim. Çünkü arkadaşım ihtiyaçlarını rahat bir şekilde giderebiliyordur. Bu beni oldukça mutlu eder.