Kategori: Okula Yardımcı

Anadolu’nun güzelliklerinin anlatıldığı sanat eserleri araştırınız.

‘’Bazen bir ova yolunda saatlerce gidersiniz. Karşınıza bir köy çıkar. Hayretle kalırsınız. Etrafı, insanları incelersiniz’’ der  Reşat Nuri Gültekin Anadolu Notları adlı kitabında.  Aslında biz olayları olduğu gibi okuyup geçiyoruz. Neden yazarlara bu kadar çok şey yazmalarına rağmen bu kadar az kulak veriyoruz? Bir köyden hayretle bahsediyorsa kitabında boşa demediğini neden düşünmüyoruz ? Bizler sadece teknolojiye mi hayranlık duymalıyız.. Çok soru sordum biliyorum ama güzel Anadolu’yu bırakın araştırmayı incelemeyi anlatılan güzelliklere de pek kulak asmıyoruz gibi geliyor bana. Sahip olduğumuz güzelliklerin artık değerini anlamalıyız. Bakın gelen turistler ağzı açık izliyor ülkemizi. Bizse aman Avrupa işte Amerika  ya sen gördün mü Anadolu’ yu ?

 

Reşat Nuri gibi Ahmet Hamdi  ve daha eskisi Evliya çelebi gibi değerli yazarlar Anadolu muzun güzelliklerini eserleriyle anlatmaya gayret etmişlerdir. Bu kıymetli eserleri okumak demek kısa değil uzun bir Anadolu gezisi demektir. Şimdi aklımızda o saçma soru belirmesin çok gezen mi bilir çok okuyan mı ? Bilen bilir. Bilgi hazinedir. Okudukça zenginleşiriz. Kültürel anlamda demeyin her anlamda. Seyehatname, beş şehir, Anadolu notları gibi kıymetli eserler Anadolu nun güzelliklerinin sanatla anlatıldığı bizlere örnek oluşturacak derecede anlam ifade ettiği bilinmelidir.

“Velhasıl Bursa sudan ibarettir.” Diyen Evliya Çelebiye kendi kitabında yer veren Ahmet Hamdi ‘ye bir şükran duymak yetmeyecek. Onların istediğini yapmak için anlayalım.

Sosyal yardımlaşma ile ilgili bir sivil toplum kuruluşuna üye olduğunuzu düşünün. Bu kuruluş için yapılacak olan bir yardım etkinliğini nasıl planlarsınız? Planınızı aşağıya yazınız.

Üye olmayla hemen plan yapılmaya izin verilse tabi ki yapalım ama ülkemizde maalesef işleyiş bu şekilde değil ki. Önce baya para vermelisin. Sonra için yine para vermelisin. Sonra yine… Bu böyle devam ediyor. Üyelerden bir plan bekleyen sosyal yardımlaşma ile alakalı bir sivil toplum kuruluşu ile karşılaşmadım şimdiye kadar. Siz en iyisi şöyle sorun bir sosyal yardımlaşma derneğinde yöneticisiniz. Bu kuruluşta ki yapılacak yardımları nasıl planlarsınız ?

 

Bakın net söylüyorum bizim zenginimiz daha çok ihtiyaç sahibi. Hiç bitmiyor istek ve arzuları. Yahu herif zevki için yaptığı harcamaları gerekli görüyor da bir ihtiyaç sahibi için istenilen bir yardımı gereksiz görüyor. İhtiyaç  sahibi olarak mı görüyor kendini yoksa ? Ya da kendinden başkasını düşünmeyen bencil mi ? Kendine bencil demez ama ihtiyaç sahibine ben çalıştım kazandım oda çalışıp kazansın der. Yazık ki ne yazık…

Her neyse konu dağılmadan planımı birinci derece ikinci derece üçüncü derece olarak ihtiyaç sahiplerinin aciliyetine göre sıraya koyarım. En acili hangisi ise ilk ona ulaştırırım yardımı. Ha bu arada yardımlar için zengin kişilere karşı isterken biraz acımasız olacağımdan çok ta tutarlar mı bilemem.

Yaşadığımız dünya da tek başımıza değiliz. Evet özgürüz bunu istiyoruz. Engellemelere de karşı çıkarız en doğal hakkımız. Ancak başka birinin özgürlüğünü kısıtlayamayız. Başka birinin bizi kısıtlaması hoşumuza gitmeyeceği gibi bizim başkasını kısıtlamamız da onun hoşuna gitmeyecektir. Yaşamış olduğumuz sosyal çevre de insanlarla ilişkilerimizde başı boş olmadığımızı bilmeli istediğimiz yerde istediğimiz gibi davranmanın doğru olmadığını bilmeliyiz. Çevremizde ki insanlar arasında görsel veya yazılı bir kurallar bütünü olmasa da; örf, adet, gelenek, görenek gibi kavramlar boşa değildir. Toplum da ki işleyiş bu sözlü kurallar çerçevesinde gerçekleşirken bizlere de düşen sorumluluklar elbette bulunmaktadır. Sorumsuz lafını kendimize hakaret olarak kabul ediyorken aynı zamanda sorumluluklarımızı yerine getiriyor olmalı bilinçli davranmalıyız. Öyle ya nedir bu sorumluluklar ?

 

Kişi önce kendini bilmeli. Bundan maksat haddini bilmektir. Had nasıl bilinir diye sormayın yaşımızı biliyoruz kimliğimizi kimin soyundan geldiğimizi biliyoruz. Kendimizi tanıyoruz. O halde büyük ve küçüklerimizi de bilebiliriz. Büyük küçük demişken sorumluluk çerçevesinde ki en büyük ödevlerden biri saygılı olmaktır. Saygılı olmayı da anlatmayım artık onu bilirsiniz. Ama sadece büyüğe değil küçüğe de saygı duyulmalıdır. Herkes sizinle aynı fikirde olamaz. Herkes farklı kişiliğe sahiptir ve farklı görüşleri olabilir. Buna saygı duymak zorundayızdır.

Özet olarak toplum içinde sorumluluk bilincimizle hareket etmeli herkese saygı göstermeliyiz.

“Yalnız taş duvar olmaz.” atasözünü açıklayınız

Şöyle ki yaşantımızın çoğu yerinde zorluklarla karşı karşıya kalabiliyoruz. Kimi zaman kendimiz halletmeye çalışıyor kimi zaman yardıma ihtiyaç duyuyoruz. Aslında halledebildiğimiz işler bile birinin yardımı ile daha rahat oluyor. Bu küçük bir örnekti. Aslında konu büyük.

Evet bizler kabul etsek de etmesek de tek başına bir hiçiz. Beraber var olduğumuz sürece büyüyecek birlikte olduğumuz sürece büyük kalacağız.

Ülkemizde aslında hiçbir ayrım gözetmeksizin yaşayan kardeş halkları sadece ayırmak adına iç savaş çıkarmaya çalışıyorlar. Türk, Kürt, Laz, Çerkez.. Bizler hep birlikte olduğumuz için aslında yıkılmıyoruz. Yalnız kalmamızı istiyor olabilirler. Bizi böyle yeneceklerini düşünüyorlardır. Ancak bizim içimizde bir kavga olmadığını bilmiyorlar. Eli silahlı birkaç kendini bilmezi bir grup halkı temsil ettiğini sanıyorlar. Hayır durum öyle değil. Biz birbirimizi yıllar boyunca tanımış birlikte büyümüş ve yetişmiş kardeşler olarak görüyoruz.

Yıllar önce de Çanakkale de, Kurtuluş savaşında denemediler mi ? Bize tarihimizi de kimliğimizi de unutturamazlar. Biz yalnız değiliz. Yalnız olan onlar. Hem çıkan üç beş oyunlar kardeşler arasında huzursuzluğa neden olmuş olabilir ama iki kardeş tartıştı kavga etti diye aile dağılmaz. Aile içi meseleler aile içinde kalır dışarıda da tartışılmaz konuşulmaz. Kol kırılır yen içinde kalır. Kısacası biz birlikte olduğumuz için güçlü Türkiye. Öyle olmaya da devam edecek.

 

Ulu önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk her zaman olduğu gibi her sözünün doğruluğuyla tam yerinde bir tespit gerçekleştirmiş. Adeta bugünümüze ışık tutuyor. Yüce Türk ulusunu böylesine mukaddes bir emanetle şereflendirmesi medeniyetimiz için çok büyük bir hediyedir. Ona ne kadar teşekkür etsek az olacaktır. Türkçe bizimdir.

Sözünde bahsi geçen konu ise hem o zaman ki hem de şimdilerde ki ulusumuzun a dan z ye her kesimin bizi biz olarak bir arada tutmasını sağlayan Türkçeyi konuşması ve koruması gerekliliğidir. Biz büyük bir medeniyetin evlatlarıyız. Tarihimizle ve gelecek vadeden projelerimizle bunu kanıtlıyor düşmanımızın bile saygısını hak ediyoruz. Bu kıskanılan birlikteliği sağlam ayaklar üzerine oturtan temelleri yine Gazi Mustafa Kemal ve silah arkadaşları atmıştır. Bizlere kuru kuruya şükranlarımızı sunmak yerine bir vazife daha düşmektedir. Buda sözden anlamamız gerektiği gibi ahenkli Türkçe’yi korumakla mümkündür.

 

Bizlerin oluşan bu güzel dilimizi kullanmamız yetmez. Kelimelerin yerine yabancı cümleleri sokmamaya gayret göstermeliyiz. Evet yabancı dilde öğrenmeli konuşmalıyız ancak Türkçe mize zarar gelmesine engel olmalıyız. Bu Ulu Önderin bahsettiği gibi medeniyetimizin sürekliliği için gereklidir. Yoksa Türkçemiz zarar görürse toplumu bir arada tutan temel taşlar bir bir düşer. Geriye de bir şey kalmaz.

Kendinizi bir haber sunucusu olarak hayal ediniz. Aşağıya “gurbette olanların yaşadıkları sorunlar” ile ilgili 5N1K yöntemine uygun bir haber metni hazırlayıp arkadaşlarınıza sununuz.

 

Onlar farlı iklimin bizden olanları. Onlar uzaklarda olup gönülde olanlar. Onlar bizden olup bize hasret duyanlar. Gelin bu haberimizde uzakları yakın edelim. Ya biz gidelim onların zihnine ya onları getirelim kendi zihnimize. Dertleriyle dertlenelim azaltalım yüklerini. 5N yi ifade eden soruları koyu renkle yazdık.

 

Bizde  Q TV olarak gurbette bulunan bizlerin dertlerini dinledik. Sorunlarına çözüm aradık işte o röportajlar.

 

*Kimsiniz, biraz kendinizden bahseder misiniz?

– Sivas’lı Mahmut derler bana. Sivas’ın köylerinden göçtüm geldim.

 

*Neden yurt dışı ?

-Geçim derdi evladım. İmkanlarımız çok kötüydü burada çocuğumuza daha iyi bir gelecek sunmak için geldik.

 

*Nasıl gelmiştiniz ?

-Bize o zamanlar dediler ki falanca ülkede işçi alımı çokmuş. Şu kadar da maaş veriyorlar. Bizde kalktık geldik.

 

*O zaman dediniz siz ne zaman geldiniz ?

-Kızım biz sene 89 idi geldik.

 

*Anladım efendim. Peki nereden geldiniz ?  Nereliydiniz de şartlarınız burada geldiğiniz yerden daha iyi ?

-Yok kızım ne kadar da iyi olsa keşke kendi memleketimizde olsak diyoruz. Aslen Kars bizim memleket kızım.

 

*Ne oldu da sizi böyle buralara kadar itti efendim ?

-Valla güzel kızım bizim oralarda terör belası çoktu. Dedik çoluğumuzu çocuğumuzu da alıp götürmesinler.

 

*Efendim son olarak kendinizi nasıl tanımlıyorsunuz yani size burada nasıl bakıyorlar memleketinizde nasıl bakıyorlar yani siz kimsiniz ?

-Ahh kızım ahh biz ülkemizde gurbetçi burada Türk’üz. Zor ama kendi insanımız bile kabul etmiyor Türk’ lüğümüzü